De ets voor de Koning
LEIDSCH DAGBLAD, 22 februari 2022 (door Broer Roolvink)
Zelfs de koning heeft een ets van hem hangen
Piet de Boer
Geboren: Leiden, 16 oktober 1931
Overleden: Leiden, 17 december 2021
Piet de Boer was een zeer getalenteerd man.
Hij ontwikkelde zich grotendeels op eigen kracht van artistiek ambachtsman tot beeldend kunstenaar. Het was geluk bij een ongeluk. Want door een reorganisatie op zijn werk kwam hij op zijn negenenveertigste thuis te zitten.
Ineens had hij de tijd om van zijn hobby - of beter gezegd zijn passie - zijn beroep te maken. Hij raakte zeer bedreven in het werken met olieverf, aquarelleren,het maken van etsen en beeldhouwwerk. En door teken- en schilderlessen te geven verdiende hij de nodige aanvulling op zijn uitkering.
Piet was de oudste van drie broers. Het gezin woonde aan het verlengde van de Nassaustraat in Leiden, niet ver van het Spoortje. Vader kreeg rond zijn dertigste een ernstige vorm van reuma en raakte zonder werk, moeder verdiende wat bij met naai- en verstelwerk. Piet wilde graag naar de Kunstacademie, maar daar was geen geld voor en het was bovendien ‘not done’ in hun orthodox gelovige milieu.
Na de ambachtsschool schilderde Piet voorstellingen op kleding in een zeefdrukkerij, om daarna via-via een baan te vinden bij de Nederlandse Rotogravure Maatschappij. Hier kreeg hij tekenles van een oudere collega en kon hij zijn artistieke ambities waar maken.
Daarna was de Boer tien jaar fotograaf-medisch tekenaar aan de Leidse Universiteit, totdat de genoemde reorganisatie volgde. Piet is drieënzestig jaar getrouwd geweest met Elly, die hem voor zijn artistieke carrière alle ruimte gaf. Zij kregen drie kinderen en twee kleinkinderen.
Piet de Boer was verder diaken in de Bevrijdingskerk en samen met Elly vijftien jaar (hulp)koster van de Hooglandse Kerk. Wat zijn artistieke oeuvre betreft werd de Boer nogal beïnvloed door zijn ervaringen in de oorlog. Op het Spoortje bij zijn ouderlijk huis werden V-2 raketten overgeladen en vond in 1944 een heftig bombardement plaats.
Maar ook nam hij op een vakantiereis kennis van de geschiedenis van de Joden in Polen. Ook dat inspireerde hem, evenals overigens zijn eigen geloofsovertuiging. Na zijn eerste expositie in 1968 in de Waag volgden vele tentoonstellingen waar zijn werk te bewonderen was.
En wat was hij blij toen hij in 1973 toe mocht treden tot de kunstenaarsvereniging Ars Aemula Naturae. Het leidde tot vele grote opdrachten. In 2002 verscheen van zijn hand bovendien het boek ‘Mijn Leidse jeugdherinneringen in woord en beeld’.
En verder was Piet gewoon een aardige man, een goede echtgenoot, betrokken vader en hij was dol op zijn kleinkinderen.
Maar over die persoonlijk dingen wilde hij eigenlijk niets in de publiciteit hebben. Maar wel het volgende. Ooit maakte hij een ets van het studentenhuis van Willem-Alexander aan het Rapenburg. Het was een verjaardagscadeau voor de kroonprins van zijn vrienden.
Deze ets hangt nu in het paleis boven de secretaire van de koning. Als de koning Piet al zo eert, dan mag Leiden niet achterblijven. Daarom nu dit monument in woorden voor Piet de Boer.